Θελω ενα κορμι αθικτο,ενα κορμι καθαρο
να σκαλισω πανω του την ιστορια μου.
Μια καρδια αθωα, παιδικη, ανυποψιαστη.
Να την ακουω σιγα σιγα..να πρωτομουρμουριζει τις προστυχες μελωδιες μου !
28/6/11
27/6/11
Ονειρα που μενουν πισω..
Και αν αφησα καποια απο τα ονειρα μου πισω .. οφειλω μια συγγνωμη στους ανθρωπους που ηταν μεσα σε αυτα..
Ισως μια συγγνωμη να μην ειναι αρκετη αλλα μερικοι νιωθουν την αναγκη να την πουν!
Μα δεν ειναι μονο τα ονειρα που μενουν πισω.. ειναι και οι ανθρωποι που φευγουν μαζι με αυτα.
Ειναι ολες αυτες οι αναμνησεις που χαραζονται ανεξίτηλα στη μνημη σου και τις φερνεις νοσταλγικα στο νου.. μα δεν μπορεις να κανεις τιποτα για να τις φερεις πισω, να τις ξαναζησεις..
Και να τωρα, να που ειμαι παλι εδω, στην ιδια θεση, να θυμαμαι, να σκεφτομαι, ολα αυτα που χαθηκαν και ολα αυτα που θα χαθουν.. Ηρθε η ωρα να φυγω. Μονο εγω ξερω αυτη τη στιγμη ποσο δυσκολο μου ειναι να αποχωριστω ανθρωπους που αγαπω και δεν θελω να φυγω μακρυα τους.
Δεν λεω, λιγος ειναι ο καιρος.. ενα καλοκαιρι, θα περασει..
Μα οι ανθρωποι ξεχνανε, δεν εχουν το κουραγιο να περιμενουν.. και απομακρυνονται, δεν θυμουνται μετα.. Δεν θυμουνται την ιστορια σας.. οπως και εσυ θυμουνται πως ησουν απλα ενας "καποιος" στη ζωη τους.. Περασες.. Εφυγες..
Αυτο το καλοκαιρι υποσχομαι πως θα προσπαθησω να κρατησω επαφη.. Να μην αφησω κανεναν πισω! Τωρα πια ξερω ποιους ανθρωπους χρειαζομαι πραγματικα στη ζωη μου και για κανεναν λογο δεν θα τους αφηνα να χαθουν για μια γαμημενη αποσταση ενος καλοκαιριου! Εχω ονειρα μαζι σας μαγκες! Εχω δημιουργησει εναν ολοκληρο κοσμο μαζι σας! Και σας αγαπω :)
Ραντεβου λοιπον καθε βραδυ του δροσερου καλοκαιριου στα ονειρα μας :)
Σας λατρευω..
"Αυτο το καλοκαιρι καθε αστερι που πεφτει.. και μια ευχη"
-Ελ.
Ισως μια συγγνωμη να μην ειναι αρκετη αλλα μερικοι νιωθουν την αναγκη να την πουν!
Μα δεν ειναι μονο τα ονειρα που μενουν πισω.. ειναι και οι ανθρωποι που φευγουν μαζι με αυτα.
Ειναι ολες αυτες οι αναμνησεις που χαραζονται ανεξίτηλα στη μνημη σου και τις φερνεις νοσταλγικα στο νου.. μα δεν μπορεις να κανεις τιποτα για να τις φερεις πισω, να τις ξαναζησεις..
Και να τωρα, να που ειμαι παλι εδω, στην ιδια θεση, να θυμαμαι, να σκεφτομαι, ολα αυτα που χαθηκαν και ολα αυτα που θα χαθουν.. Ηρθε η ωρα να φυγω. Μονο εγω ξερω αυτη τη στιγμη ποσο δυσκολο μου ειναι να αποχωριστω ανθρωπους που αγαπω και δεν θελω να φυγω μακρυα τους.
Δεν λεω, λιγος ειναι ο καιρος.. ενα καλοκαιρι, θα περασει..
Μα οι ανθρωποι ξεχνανε, δεν εχουν το κουραγιο να περιμενουν.. και απομακρυνονται, δεν θυμουνται μετα.. Δεν θυμουνται την ιστορια σας.. οπως και εσυ θυμουνται πως ησουν απλα ενας "καποιος" στη ζωη τους.. Περασες.. Εφυγες..
Αυτο το καλοκαιρι υποσχομαι πως θα προσπαθησω να κρατησω επαφη.. Να μην αφησω κανεναν πισω! Τωρα πια ξερω ποιους ανθρωπους χρειαζομαι πραγματικα στη ζωη μου και για κανεναν λογο δεν θα τους αφηνα να χαθουν για μια γαμημενη αποσταση ενος καλοκαιριου! Εχω ονειρα μαζι σας μαγκες! Εχω δημιουργησει εναν ολοκληρο κοσμο μαζι σας! Και σας αγαπω :)
Ραντεβου λοιπον καθε βραδυ του δροσερου καλοκαιριου στα ονειρα μας :)
Σας λατρευω..
-Ελ.
26/6/11
Αγανακτισμένη ταξιδιώτρια του απεραντου γαλάζιου.
Ιτέα 2011.
Μια αποτυχία. Μια γενίκη αποτυχία για την ιστιοπλοοϊκή μου καριέρα. Όμως μια μεγάλη αποτυχία. Ήταν πανελλήνιο. Όχι ένα οποιοδήποτε πανελλήνιο. Ήταν το προτελευταίο μου πανελλήνιο.
Ένα βράδυ, μετά απο κουραστική μέρα αγώνα, με μια συναθλήτρια προσπαθούσαμε μάταια να βρούμε τα αίτια της αποτυχίας μας. Έτσι καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα: Όλα ήταν ένα μεγάλοοο ΣΑΜΠΟΤΑΖ! ..έφτεγε το σύμπαν που συνομοτούσε εναντίον μας από τον περσινό χρόνο. Δεν ήταν τυχαίο που έγιναν τρεις αγώνες στο ίδιο μέρος..στην κωλοιτέα! Και νόμιζαν πως αυτό α μου ρίξει την ψυχολογία, και όμως.... τα κατάφεραν(στιγμιαία!) Αρχίζοντας από ένα αργοπορημένο ταξίδι, με ένα ξενοδοχείο με απαισιότατο πρωινό, χωρίς βραδινό, ενώ κοιμηθήκα σε ράντζο, αφού είχε πιαστεί ο κώλος μου και ξυπνώντας με λανασμένο ρολόι, φαινόταν πως η ψυχολογία μου άρχισε να καταρρέει. Παρ' όλο τα απρόοπτα τηλεφωνήματα, τις ενοχλητικές συμπεριφορές και το γράψιμο..τις ατέλειωτες ώρες στην θάλασσα, τον ανύπαρχτο αέρα, τα τραβήγματα στις εκκινήσεις και τα απρόοπτα γεγονότα..
..είμαι εδώ! Πίσω στο γύθειο ανανεωμένη. Έχοντας μια καινούργια εμπειρία. Μπορεί η ιστιοπλοοικη αποτυχία να ήταν μεγάλη και να με τάραξε για τα καλά, ωστόσο έμαθα πως κάνεις δεν μπορεί να είναι τέλειος και να έχει μόνο επιτυχίες. Πέτυχα σε άλλα αυτή τη χρονιά και μου αρκεί. Και παρά τον ψυχικό πόνο που ήξερα από την αρχή πως θα έχω, η όλη διαδικασία άξιζε. Έμαθα να ακούω τους άλλους και όχι μόνο την πάρτη μου. Επίσης έμαθα να δένω ποδαριά(ποδόδεσμο! :ρ) και πως οι μύγες κολάνε απάνω μας όταν ετοιμάζεται βροχή! Ακόμα απέκτησα μια αδιάβροχη θήκη για το κινητό, μια καλή φίλη, ένα κάψιμο στην μάπα, μελανιές στα πόδια και..ακόμα περισσότερο μίσος για την Ιτέα.
Αυτοί ήταν οι αγώνες μου. Αμφιβάλλω αν ήταν αγώνες...μάλλον διακοπές! Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως κουράστηκα. Μου έλειψαν οι φίλες μου και τα καλοκαιρίνα ΄σχέδια΄μας... Ο μήνας των 'άποτελεσμάτων' έληξε, με γενικά ένα καλό αποτέλεσμα. Τώρα είμαι εντελώς ελεύθερη να
περάσουμε καλά! Ας..καλοκαιρίσουμεε! :ρ
Η αγανακτισμένη ταξιδιώτρια του απέραντου γαλάζιου, είναι έτοιμη για των τελευταίο της χρόνο με καινούργιες περιπέτειες..με προορισμό πανέμορφα λιμάνια, μετά απο εξαντλητικές προπονίσεις κάτω από τον καυτό ηλιο του καλοκαιριού!
**Αγαπαώ το όπτιμιστ, το σκάφος μου και την ιστιοπλοοια και θέλω ο τελευταίος μου χρόνος σε αυτό το σκάφος να είναι μαγικός και μοναδικός, με καλά αποτελέσματα και διαρκείς επιτυχίες!**
-Αντρι.
Μια αποτυχία. Μια γενίκη αποτυχία για την ιστιοπλοοϊκή μου καριέρα. Όμως μια μεγάλη αποτυχία. Ήταν πανελλήνιο. Όχι ένα οποιοδήποτε πανελλήνιο. Ήταν το προτελευταίο μου πανελλήνιο.
Ένα βράδυ, μετά απο κουραστική μέρα αγώνα, με μια συναθλήτρια προσπαθούσαμε μάταια να βρούμε τα αίτια της αποτυχίας μας. Έτσι καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα: Όλα ήταν ένα μεγάλοοο ΣΑΜΠΟΤΑΖ! ..έφτεγε το σύμπαν που συνομοτούσε εναντίον μας από τον περσινό χρόνο. Δεν ήταν τυχαίο που έγιναν τρεις αγώνες στο ίδιο μέρος..στην κωλοιτέα! Και νόμιζαν πως αυτό α μου ρίξει την ψυχολογία, και όμως.... τα κατάφεραν(στιγμιαία!) Αρχίζοντας από ένα αργοπορημένο ταξίδι, με ένα ξενοδοχείο με απαισιότατο πρωινό, χωρίς βραδινό, ενώ κοιμηθήκα σε ράντζο, αφού είχε πιαστεί ο κώλος μου και ξυπνώντας με λανασμένο ρολόι, φαινόταν πως η ψυχολογία μου άρχισε να καταρρέει. Παρ' όλο τα απρόοπτα τηλεφωνήματα, τις ενοχλητικές συμπεριφορές και το γράψιμο..τις ατέλειωτες ώρες στην θάλασσα, τον ανύπαρχτο αέρα, τα τραβήγματα στις εκκινήσεις και τα απρόοπτα γεγονότα..
..είμαι εδώ! Πίσω στο γύθειο ανανεωμένη. Έχοντας μια καινούργια εμπειρία. Μπορεί η ιστιοπλοοικη αποτυχία να ήταν μεγάλη και να με τάραξε για τα καλά, ωστόσο έμαθα πως κάνεις δεν μπορεί να είναι τέλειος και να έχει μόνο επιτυχίες. Πέτυχα σε άλλα αυτή τη χρονιά και μου αρκεί. Και παρά τον ψυχικό πόνο που ήξερα από την αρχή πως θα έχω, η όλη διαδικασία άξιζε. Έμαθα να ακούω τους άλλους και όχι μόνο την πάρτη μου. Επίσης έμαθα να δένω ποδαριά(ποδόδεσμο! :ρ) και πως οι μύγες κολάνε απάνω μας όταν ετοιμάζεται βροχή! Ακόμα απέκτησα μια αδιάβροχη θήκη για το κινητό, μια καλή φίλη, ένα κάψιμο στην μάπα, μελανιές στα πόδια και..ακόμα περισσότερο μίσος για την Ιτέα.
Αυτοί ήταν οι αγώνες μου. Αμφιβάλλω αν ήταν αγώνες...μάλλον διακοπές! Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως κουράστηκα. Μου έλειψαν οι φίλες μου και τα καλοκαιρίνα ΄σχέδια΄μας... Ο μήνας των 'άποτελεσμάτων' έληξε, με γενικά ένα καλό αποτέλεσμα. Τώρα είμαι εντελώς ελεύθερη να
περάσουμε καλά! Ας..καλοκαιρίσουμεε! :ρ
Η αγανακτισμένη ταξιδιώτρια του απέραντου γαλάζιου, είναι έτοιμη για των τελευταίο της χρόνο με καινούργιες περιπέτειες..με προορισμό πανέμορφα λιμάνια, μετά απο εξαντλητικές προπονίσεις κάτω από τον καυτό ηλιο του καλοκαιριού!
**Αγαπαώ το όπτιμιστ, το σκάφος μου και την ιστιοπλοοια και θέλω ο τελευταίος μου χρόνος σε αυτό το σκάφος να είναι μαγικός και μοναδικός, με καλά αποτελέσματα και διαρκείς επιτυχίες!**
-Αντρι.
17/6/11
Αυτοπορτραίτο. (Γιατί μπορώ)
Είμαι η Ανδριάνα. Γεννήθηκα πριν 14 χρόνια περίπου. Ζω σε μια μικρή πόλη. Τόσο μικρή που ίσως να μην με χωράει. Μα, αυτό θα ήτνα ένα ψέμα. Είμαι 1,60 , μπορεί περισσότερο, μπορεί και όχι. Είμαι 44 κιλά αλλά, ίσως παρά κάτω, σε ένα άλλο πλανήτη. Είμαι ξανθιά. Τουλάχιστον όχι στο μυαλό. Έχω πράσινα μάτια στο φως. Αλλά ίσως όχι στο σκοτάδι. Είμαι αδερφή, παιδί , κόρη, έφηβη, φίλη, μαθήτρια, αθλήτρια, γειτόνισσα, οικολόγος, πρωταγωνίστρια. Είμαι πολλά. Μπορεί και ένα μηδενικό. Ίσως ταυτόχρονα και ένας αριθμός.
Είμαι η Ανδριάνα. Είμαι εγώ, εσύ, ο δίπλα σου και ο εαυτός μου. Είμαι 'ο αδερφος μου ο αρκούδος' ή 'η Αντρι', οπως θα έλεγε η Νεν. Είμαι φλαμίγκο, είμαι μπαρμπούνι, είμαι μπάρμπι, είμαι πρισκίπισσα, είμαι νούμερο, ίσως και καρνάβαλος. Είμαι η σκέψη σου. Είμαι όνειρο. Μπορεί και ο χειρότερος εφιάλτης. Μπορώ να είμαι ό,τι θέλω. Μπορώ να είμαι αυτός, εσύ, αυτοί. Είμαι ελεύθερη. Είμαι το εγώ μου. Το εγώ μου μπορεί να είναι μια εξαίρεση.
Αυτή είμαι εγώ. Πολλοί λένε πως με ξέρουν. Πολλοί με λένε αντικοινωνική. Μπορώ να αμφιβάλλω. Γνωρίζω το εγώ μου καλύτερα από τον καθένα. Μπορεί και όχι. Μιλάω σε όποιον θελω. Μιλάω σε όποιον χρειάζεται. Θα μπορούσα να γράψω πολλά για το εγώ μου. Ίσως όχι. Ξέρω την φωτεινή μου πλευρά. Υπάρχει και σκοτεινή. Μα ίσως κάνω λάθος. Δεν ξέρω... Ξέρω πολλά. Αλλά είναι λίγα μπροστά σε αυτά που θα μπορούσα να ξέρω. Θέλω να μάθω. Θέλω και άλλη γνώση. Θέλω να πετάξω. Θέλω να γίνω διάσημη και ευτυχισμένη. Θέλω να πάω ψηλά. Θέλω να βρω το δρόμο της επιτυχίας. Θέλω πολλά. Όμως θέλω ένα τίποτα, σε αυτά που θα μπορούσα να θέλω. Γιατί όλα είναι σχετικά. Τίποτα δεν είναι καθορισμένο. Τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Είμαι η Ανδριάνα. Είμαι εδώ. Ίσως και όχι. Το μυαλό μου ταξιδεύει σε μέρη μακρινά. Είμαι μπροστά από ένα υπολογιστή. Είμαι κουρασμένη. Θέλω να κοιμηθώ. Μα, ο ύπνος είναι χάσιμο χρόνου. Είμαι αγχωμένη. Κι όμως χαρούμενη. Είναι καλοκαίρι. Έχουμε διακοπές. Μπορώ να κάνω τα πάντα και ενα τίποτα. Πρέπει να περάσει αυτή η εβδομάδα. Είναι κρίσιμη εβδομάδα. Το σκέφτομαι και αγχώνομαι, όμως δεν πρέπει. Θα περάσω καλά. Θα κάνω αυτό που αγαπώ. Θα κάνω ιστιοπλοοϊα.
Είμαι η Ανδριάνα. Τι μου αρέσει και τι όχι; Μου αρέσει...Δεν ξέρω τι μου αρέσει. Είναι τόσα πολλά. Είναι διάφορα. Μου αρέσουν τα πάντα. Θα μπορούσαν να μου αρέσουν τα πάντα, αν με βοηθούσες. Έχω πολλές δραστηριότητες. Και όμως δεν είναι πολλές σε σχέση με αυτές που θα μπορούσα να είχα, κατοικώντας σε ένα άλλο τόπο.
Είμαι ξεροκέφαλη, αναποφάσιστη, αφηρημένη, περίεργη, πεισματάρα, αντικειμενική, ρεαλίστρια, ντροπαλή και φοβητσιάρα και πολλά ακόμα. Είμαι αχαρακτήριστη μερικές φορές. Μπορεί να είμαι χαζή, μπορεί να είμαι έξυπνη. Μπορείς να με κρίνεις. Θα ανταποδώσω, και η δική μου κριτική θα είναι πιο σκληρή. Ξέρω να κρίνω το εγω μου, άμα θέλω. Μπορώ να σε κάνω να νιώθεις άσχημα, μπορώ να σου προκαλέσω τύψεις. Όμως μπορώ να σε κάνω να αισθανθείς το πιο σημαντικό άνθρωπο στον κόσμο. Μην υπερεκτιμάς τις δυνάμεις μου..γιατί μπορώ.
Είμαι το εγώ μου αυτό το περίεργο εγώ μου. Μπορώ να είμαι ό,τι θέλεις, ό,τι μου ζητήσεις, μα ποτέ δεν θα σταματήσω να είμαι εγώ. Είμαι πολλά για κάποιους. Μπορεί να είναι λίγοι αυτοί οι 'κάποιοι', όμως ποιος ξέρει; Είμαι εδώ και θα συνεχίσω να είμαι εδώ. Υπάρχω χάρη σε αυτούς. Υπάρχουν χάρη σε μένα. Θα είμαι πάντα εδώ. Ίσως το 'πάντα' να είναι κάτι μεγάλο. Όμως ξέρω τον εαυτό μου, παρ΄ όλο που δεν ξέρω όλα τα χαρακτηριστικά του.
Είμαι η Ανδριάνα. Νομίζω πως τελείωσα..Ίσως όμως, τώρα να ξεκίνησα. Ποιος ξέρει; Ποιος μπορεί να ξέρει; Μόνο αυτός που με ξέρει καλά. Μάλλον ο εαυτός μου.
Γιατί μπορώ..
-Αντρι.
Είμαι η Ανδριάνα. Είμαι εγώ, εσύ, ο δίπλα σου και ο εαυτός μου. Είμαι 'ο αδερφος μου ο αρκούδος' ή 'η Αντρι', οπως θα έλεγε η Νεν. Είμαι φλαμίγκο, είμαι μπαρμπούνι, είμαι μπάρμπι, είμαι πρισκίπισσα, είμαι νούμερο, ίσως και καρνάβαλος. Είμαι η σκέψη σου. Είμαι όνειρο. Μπορεί και ο χειρότερος εφιάλτης. Μπορώ να είμαι ό,τι θέλω. Μπορώ να είμαι αυτός, εσύ, αυτοί. Είμαι ελεύθερη. Είμαι το εγώ μου. Το εγώ μου μπορεί να είναι μια εξαίρεση.
Αυτή είμαι εγώ. Πολλοί λένε πως με ξέρουν. Πολλοί με λένε αντικοινωνική. Μπορώ να αμφιβάλλω. Γνωρίζω το εγώ μου καλύτερα από τον καθένα. Μπορεί και όχι. Μιλάω σε όποιον θελω. Μιλάω σε όποιον χρειάζεται. Θα μπορούσα να γράψω πολλά για το εγώ μου. Ίσως όχι. Ξέρω την φωτεινή μου πλευρά. Υπάρχει και σκοτεινή. Μα ίσως κάνω λάθος. Δεν ξέρω... Ξέρω πολλά. Αλλά είναι λίγα μπροστά σε αυτά που θα μπορούσα να ξέρω. Θέλω να μάθω. Θέλω και άλλη γνώση. Θέλω να πετάξω. Θέλω να γίνω διάσημη και ευτυχισμένη. Θέλω να πάω ψηλά. Θέλω να βρω το δρόμο της επιτυχίας. Θέλω πολλά. Όμως θέλω ένα τίποτα, σε αυτά που θα μπορούσα να θέλω. Γιατί όλα είναι σχετικά. Τίποτα δεν είναι καθορισμένο. Τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Είμαι η Ανδριάνα. Είμαι εδώ. Ίσως και όχι. Το μυαλό μου ταξιδεύει σε μέρη μακρινά. Είμαι μπροστά από ένα υπολογιστή. Είμαι κουρασμένη. Θέλω να κοιμηθώ. Μα, ο ύπνος είναι χάσιμο χρόνου. Είμαι αγχωμένη. Κι όμως χαρούμενη. Είναι καλοκαίρι. Έχουμε διακοπές. Μπορώ να κάνω τα πάντα και ενα τίποτα. Πρέπει να περάσει αυτή η εβδομάδα. Είναι κρίσιμη εβδομάδα. Το σκέφτομαι και αγχώνομαι, όμως δεν πρέπει. Θα περάσω καλά. Θα κάνω αυτό που αγαπώ. Θα κάνω ιστιοπλοοϊα.
Είμαι η Ανδριάνα. Τι μου αρέσει και τι όχι; Μου αρέσει...Δεν ξέρω τι μου αρέσει. Είναι τόσα πολλά. Είναι διάφορα. Μου αρέσουν τα πάντα. Θα μπορούσαν να μου αρέσουν τα πάντα, αν με βοηθούσες. Έχω πολλές δραστηριότητες. Και όμως δεν είναι πολλές σε σχέση με αυτές που θα μπορούσα να είχα, κατοικώντας σε ένα άλλο τόπο.
Είμαι ξεροκέφαλη, αναποφάσιστη, αφηρημένη, περίεργη, πεισματάρα, αντικειμενική, ρεαλίστρια, ντροπαλή και φοβητσιάρα και πολλά ακόμα. Είμαι αχαρακτήριστη μερικές φορές. Μπορεί να είμαι χαζή, μπορεί να είμαι έξυπνη. Μπορείς να με κρίνεις. Θα ανταποδώσω, και η δική μου κριτική θα είναι πιο σκληρή. Ξέρω να κρίνω το εγω μου, άμα θέλω. Μπορώ να σε κάνω να νιώθεις άσχημα, μπορώ να σου προκαλέσω τύψεις. Όμως μπορώ να σε κάνω να αισθανθείς το πιο σημαντικό άνθρωπο στον κόσμο. Μην υπερεκτιμάς τις δυνάμεις μου..γιατί μπορώ.
Είμαι το εγώ μου αυτό το περίεργο εγώ μου. Μπορώ να είμαι ό,τι θέλεις, ό,τι μου ζητήσεις, μα ποτέ δεν θα σταματήσω να είμαι εγώ. Είμαι πολλά για κάποιους. Μπορεί να είναι λίγοι αυτοί οι 'κάποιοι', όμως ποιος ξέρει; Είμαι εδώ και θα συνεχίσω να είμαι εδώ. Υπάρχω χάρη σε αυτούς. Υπάρχουν χάρη σε μένα. Θα είμαι πάντα εδώ. Ίσως το 'πάντα' να είναι κάτι μεγάλο. Όμως ξέρω τον εαυτό μου, παρ΄ όλο που δεν ξέρω όλα τα χαρακτηριστικά του.
Είμαι η Ανδριάνα. Νομίζω πως τελείωσα..Ίσως όμως, τώρα να ξεκίνησα. Ποιος ξέρει; Ποιος μπορεί να ξέρει; Μόνο αυτός που με ξέρει καλά. Μάλλον ο εαυτός μου.
Γιατί μπορώ..
-Αντρι.
Πούλα με :)
Η σχέση αυτή που έχουμε.. Παράξενη, μπερδεμένη, αστεία.. Πρώτε μου έρωτα :)
Ειλικρινά σου λέω όμως ότι δεν με πειράζει. Έτσι κι αλλιώς δεν αγαπάμε για να μας αγαπούν. Αγαπάμε γιατί έτσι γουστάρουμε. Κι εγώ σε γουστάρω, σε λατρεύω, σ’ αγαπάω, σε πονάω, σε νιώθω, σε αισθάνομαι.
Ραντεβού λοιπόν στην επόμενη στροφή!
Τέλος πάντων… Φιλιά μωρό μου. Να προσέχεις.
Επηρεασμένη από ένα τραγούδι που υπέρ-αγαπώ :)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)