Το πάρτυ της ζωής μας

Αμέτρητα παρτυ διοργανώνονται κάθε χρόνο, σε καθε περιοχή του πλανήτη Γη. Μπορεί να είναι πάρτυ γενεθλίων, πάρτυ γάμου, πάρτυ για την απαίτειο ή απλώς ενα hoyse party. Μπορεί να μην έχουμε πάει όλοι σε ένα πάρτυ, άλλα όλοι μας είμαστε προσκεκλημένοι στο πάρτυ της ζωής μας.
Το πάρτυ αυτό είναι μοναδικό, είναι ξεχωριστό. Είναι κανονισμένο, από κάτι μεγαλύτερο απο εμάς. Άλλοι το ονομάζουν Θεό, άλλοι μοίρα. Το σημαντικο είναι πως είμαστε όλοι προσκεκλημμένοι. Βέβαια κάποιοι έχουν επίσημη πρόσκληση ενώ άλλοι όχι. Πάντως όλοι έχουμε την δυνατότητα να παραβρεθούμε σε αυτό το πάρτυ. Ωστόσο πολλοί σκίζουν την πρόσκληση, παραδίδοντας εύκολα τα "όπλα" στην ζωή.
Ο καθένας βρίσκεται σε διαφορετικό πάρτυ και έτσι τυχαίνει, να δοκιμάζει άλλη τούρτα, να γευτεί από άλλο μενού, να ακούσει διαφορετική μουσική και να βρεθεί σε διαφορετικό χώρο. Είναι όλα θέμα τύχης. Αν ο διοργανωτής του πάρτυ σου είχε έμπνευση ή όχι. Παρ΄ όλα αυτά, ακόμα και όταν η τύχη σου δεν είναι μαζί σου και έχεις πέσει στο χειρότερο πάρτυ... Όταν η τούρτα είναι πιρκή σαν τα θλιβερά γεγονότα, που έρχονται αναπάντεχα στο δρόμο μας, όταν η μουσική που δίνει ρυθμό σαν τον έρωτα, είναι χαμηλή και όταν η διακόσμηση, που μας κρατάει θερμούς όπως την οικογένεια μας, είναι κακόγουστη, όταν άσχετοι μπουκάρουν στο πάρτυ σου χωρίς να σου δίνουν εξηγήσεις και όταν τα δώρα σαν τους φίλους, δεν μας ταιριάζουν τελικά....δεν πρέπει να σκίζεις την πρόσκληση. Ακόμα και όταν το πάρτυ είναι μια καταστροφή, μπορείς να το προσαρμώσεις στα μέτρα σου και να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο, έτοιμο να δοκιμάσει καινούργιες γεύσεις, να χορέψει με διαφορετική μουσική και να αφήσει της πίκρες να πάνε κάτω..να διασκεδάσει. Γιατί έτσι είναι το πάρτυ της ζωής, γεμάτο αναπαντέχες, θλιβερές και καταπληκτικές εκπλήξεις.
Η  ζωή είναι ένα πάρτυ, που κανείς δεν μπορεί να σου πει με σιγουριά το θέμα του. Άλλοι από την αρχή καταφέρνουν να περάσουν καλά, άλλοι πάλι όχι. Δεν μπορείς να ξέρεις τι μπορεί να σου επιφυλάσει αυτό το πάρτυ και αυτή είναι η μαγεία. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρέπει να τα παρατάμε, ακόμα και την τελευταία στιγμή, όταν όλα πάνε στραβά, πρέπει να προσπαθήσουμε να περάσουμε καλύτερα. Γιατί ένα πάρτυ έχει σκοπό τη διασκέδαση.
Μιας και δεν μπορώ να οργανώσω το πάρτυ της ζωής μου, λέω προς το παρόν να διοργανώσω το πάρτυ των 14ων γενεθλίων μου, που είναι μόλις 4 μέρες κοντά. Ξέρω ποια έιναι τα συστατικά ενός καλού πάρτυ, αλλά έχω σκοπό να προσθέσω στο φουλ ένα μαγικό συστατικό που στις μέρες μα ξεχνιέται, την διασκέδαση! Let's partyy!

By the way..χρόνια μου πολλαα καιι...καλό Ιούλιο! Να περνάτε καλά και να μην ξεχνάτε να διασκεδάζετε, τώρα που μπορείτε! Μπίσουςς!

It's smmer, so I just wanna have fun. =)
-Αντρι

Μιά μέρα σαν όλες τις άλλες..

Και εκεί που έλεγα πως δεν πιστεύω στον έρωτα με την πρώτη ματιά.. Και εκεί που έλεγα πως δεν πιστεύω στον έρωτα γενικά..
Τι σου είναι όμως μια βόλτα στο Super Market..
Ψηλός, μελαχρινός.. Αχ! 
Εγώ ζύγιζα τα κερασάκια μου.. Αυτός ένα καρπούζι..
Τον κοίταξα.. Με κοίταξε.. Τέλος πάντων για να μην τα πολυλογώ κοιταχτήκαμε.. 
Όχι, δεν ξέρω το όνομα του.. Όχι, δεν γνωρίζω τίποτα γι' αυτόν...
Και τώρα κιόλας αμυδρά θυμάμαι το πρόσωπό του.. 
Θυμάμαι μόνο αυτό το παράξενο συναίσθημα όταν με κοίταξε.. Τίποτε άλλο..
Μετά αυτός έφυγε..
Αυτό που μου έμεινε να θυμάμαι από αυτόν είναι απλά ότι ανταλλάχτηκαν μερικά βλέμματα μεταξύ αγνώστων.. Τίποτα παραπάνω..
Ανοησίες.. Φυσικά και δεν είναι έρωτας.. Μάλλον είναι απλά ένα τίποτα.. Απλά πήγα για ψώνια.. 
... Απλά είδα ένα όμορφο παιδί που μου άρεσε.. Who knows? 
Ο Έρωτας σίγουρα είναι αλλιώς.. Ο Έρωτας... είναι ΑΛΛΟΎ..


http://www.youtube.com/watch?v=jIBcarAwsjw&feature=related

Θελω ενα κορμι αθικτο,ενα κορμι καθαρο
να σκαλισω πανω του την ιστορια μου.

Μια καρδια αθωα, παιδικη, ανυποψιαστη.

Να την ακουω σιγα σιγα..να πρωτομουρμουριζει τις προστυχες μελωδιες μου !

Ονειρα που μενουν πισω..

Και αν αφησα καποια απο τα ονειρα μου πισω .. οφειλω μια συγγνωμη στους ανθρωπους που ηταν μεσα σε αυτα..
Ισως μια συγγνωμη να μην ειναι αρκετη αλλα μερικοι νιωθουν την αναγκη να την πουν!
Μα δεν ειναι μονο τα ονειρα που μενουν πισω.. ειναι και οι ανθρωποι που φευγουν μαζι με αυτα.
Ειναι ολες αυτες οι αναμνησεις που χαραζονται ανεξίτηλα στη μνημη σου και τις φερνεις νοσταλγικα στο νου.. μα δεν μπορεις να κανεις τιποτα για να τις φερεις πισω, να τις ξαναζησεις..
Και να τωρα, να που ειμαι παλι εδω, στην ιδια θεση, να θυμαμαι, να σκεφτομαι, ολα αυτα που χαθηκαν και ολα αυτα που θα χαθουν.. Ηρθε η ωρα να φυγω. Μονο εγω ξερω αυτη τη στιγμη ποσο δυσκολο μου ειναι να αποχωριστω ανθρωπους που αγαπω και δεν θελω να φυγω μακρυα τους.
Δεν λεω, λιγος ειναι ο καιρος.. ενα καλοκαιρι, θα περασει..
Μα οι ανθρωποι ξεχνανε, δεν εχουν το κουραγιο να περιμενουν.. και απομακρυνονται, δεν θυμουνται μετα.. Δεν θυμουνται την ιστορια σας.. οπως και εσυ θυμουνται πως ησουν απλα ενας "καποιος" στη ζωη τους.. Περασες.. Εφυγες..
Αυτο το καλοκαιρι υποσχομαι πως θα προσπαθησω να κρατησω επαφη.. Να μην αφησω κανεναν πισω! Τωρα πια ξερω ποιους ανθρωπους χρειαζομαι πραγματικα στη ζωη μου και για κανεναν λογο δεν θα τους αφηνα να χαθουν για μια γαμημενη αποσταση ενος καλοκαιριου! Εχω ονειρα μαζι σας μαγκες! Εχω δημιουργησει εναν ολοκληρο κοσμο μαζι σας! Και σας αγαπω :)
Ραντεβου λοιπον καθε βραδυ του δροσερου καλοκαιριου στα ονειρα μας :)
Σας λατρευω..

"Αυτο το καλοκαιρι καθε αστερι που πεφτει.. και μια ευχη"


-Ελ.

Αγανακτισμένη ταξιδιώτρια του απεραντου γαλάζιου.

Ιτέα 2011.

Μια αποτυχία. Μια γενίκη αποτυχία για την ιστιοπλοοϊκή μου καριέρα. Όμως μια μεγάλη αποτυχία. Ήταν πανελλήνιο. Όχι ένα οποιοδήποτε πανελλήνιο. Ήταν το προτελευταίο μου πανελλήνιο.

Ένα βράδυ, μετά απο κουραστική μέρα αγώνα, με μια συναθλήτρια προσπαθούσαμε μάταια να βρούμε τα αίτια της αποτυχίας μας. Έτσι καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα: Όλα ήταν ένα μεγάλοοο ΣΑΜΠΟΤΑΖ! ..έφτεγε το σύμπαν που συνομοτούσε εναντίον μας από τον περσινό χρόνο. Δεν ήταν τυχαίο που έγιναν τρεις αγώνες στο ίδιο μέρος..στην κωλοιτέα! Και νόμιζαν πως αυτό α μου ρίξει την ψυχολογία, και όμως....  τα κατάφεραν(στιγμιαία!) Αρχίζοντας από ένα αργοπορημένο ταξίδι, με ένα ξενοδοχείο με απαισιότατο πρωινό, χωρίς βραδινό, ενώ κοιμηθήκα σε ράντζο, αφού είχε πιαστεί ο κώλος μου και ξυπνώντας με λανασμένο ρολόι, φαινόταν πως η ψυχολογία μου άρχισε να καταρρέει. Παρ' όλο τα απρόοπτα τηλεφωνήματα, τις ενοχλητικές συμπεριφορές και το γράψιμο..τις ατέλειωτες ώρες στην θάλασσα, τον ανύπαρχτο αέρα, τα τραβήγματα στις εκκινήσεις και τα απρόοπτα γεγονότα..

..είμαι εδώ! Πίσω στο γύθειο ανανεωμένη. Έχοντας μια καινούργια εμπειρία. Μπορεί η ιστιοπλοοικη αποτυχία να ήταν μεγάλη και να με τάραξε για τα καλά, ωστόσο έμαθα πως κάνεις δεν μπορεί να είναι τέλειος και να έχει μόνο επιτυχίες. Πέτυχα σε άλλα αυτή τη χρονιά και μου αρκεί. Και παρά τον ψυχικό πόνο που ήξερα από την αρχή πως θα έχω, η όλη διαδικασία άξιζε. Έμαθα να ακούω τους άλλους και όχι μόνο την πάρτη μου. Επίσης έμαθα να δένω ποδαριά(ποδόδεσμο! :ρ) και πως οι μύγες κολάνε απάνω μας όταν ετοιμάζεται βροχή! Ακόμα απέκτησα μια αδιάβροχη θήκη για το κινητό, μια καλή φίλη, ένα κάψιμο στην μάπα, μελανιές στα πόδια και..ακόμα περισσότερο μίσος για την Ιτέα.

Αυτοί ήταν οι αγώνες μου. Αμφιβάλλω αν ήταν αγώνες...μάλλον διακοπές! Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως κουράστηκα. Μου έλειψαν οι φίλες μου και τα καλοκαιρίνα ΄σχέδια΄μας... Ο μήνας των 'άποτελεσμάτων' έληξε, με γενικά ένα καλό αποτέλεσμα. Τώρα είμαι εντελώς ελεύθερη να
περάσουμε καλά! Ας..καλοκαιρίσουμεε! :ρ

Η αγανακτισμένη ταξιδιώτρια του απέραντου γαλάζιου, είναι έτοιμη για των τελευταίο της χρόνο με καινούργιες περιπέτειες..με προορισμό πανέμορφα λιμάνια, μετά απο εξαντλητικές προπονίσεις κάτω από τον καυτό ηλιο του καλοκαιριού!

**Αγαπαώ το όπτιμιστ, το σκάφος μου και την ιστιοπλοοια και θέλω ο τελευταίος μου χρόνος σε αυτό το σκάφος να είναι μαγικός και μοναδικός, με καλά αποτελέσματα και διαρκείς επιτυχίες!**

-Αντρι.