Ένας καινούργιος πύργος.

"Η ζωή μας είναι σαν ένα πύργο από τραπουλόχαρτα, αν κάνεις ένα λάθος γκρεμίζεται" είπε.

Έλα, ξεκόλλα τη ζωή σου. Ναι ίσως να μην ξέρω τι έχει γίνει, αλλά είμαι ικανή να καταλάβω πως είναι μια ερωτική απογοήτευση. Σκέψου λογικά και δες ότι δεν είναι τόσο τραγικό. Άμα ήταν ο έρωτας της ζωής σου, πίστεψε με δεν θα τον έχανες έτσι.

Σκέψου πως είναι ένα παιχνίδι, μια ευκαιρία για να βάλεις καινούργιες βάσεις σε αυτό που εσύ αποκαλείς τραπουλένιο πύργο. Χτίσε τον πύργο σου από την αρχή, στήσε τα φύλλα καλύτερα, που προσεκτικά, κάνε μια καινούργια αρχή για να φτάσεις τον πύργο σου πιο ψηλά, προσπάθησε τουλάχιστον, μην παραδίνεσαι. Αυτό δεν έχει νόημα τελικά;

Προσπάθησε να δεις την δυστυχία του δίπλα σου, που πεινάει και θεώρησε τον εαυτό σου υπερήφανο που κατάφερε να ερωτευτεί και να ζήσει παρότι και αυτό είχε τις συνέπειες σου.

Συνέχισε να ζεις τώρα. Πιο απλά;; Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια!! :))

Το έχετε νιώσει?

Όταν το στομάχι σου γεμίζει με χρωματιστά έντομα
Όταν δεν μπορείς να σταματήσεις να αλλάζεις πλευρές
Όταν η σκέψη σου περιορίζεται
Όταν δεν μπορείς να σταματήσεις να τον κοιτάς στα μάτια.

Όταν η χημεία με την φυσική φτιάχνουν καινούργιους νόμους.
Όταν όλα μοιάζουν απερίγραπτα εξωπραγματικά...
Όταν ο κόσμος δουλεύει μόνο για σένα και για αυτόν
Όταν τραβιέσαι σαν ένα μαγνίτη απάνω του.

Τότε το μόνο που θες είναι να ξαναδείς αυτά τα μάτια,
να ακούσεις την γλυκιά φωνή
και είσαι διατεθειμένη να κάνεις τα πάντα για αυτό...

*Το ξέρω ότι μένει μακριά..
*Το ξέρω ότι υπάρχει διαφορά ηλικίας
*Μα όταν το αγγελουδάκι σε χτυπήσει με το βέλος του, είσαι ανίκανη να κάνεις το οτιδήποτε, παρά να τον βρείς και να του ξαναμιλήσεις!

Φίλοι στο δάχτυλο.

Αυτοί είναι οι φίλοι σου λοιπόν;

Να τους χαίρεσαι προς το παρόν.

Πίστευες πως μετριούνται στα δάχτυλα,

μα ήταν λάθος τελικα

Γέμισε λάθοι ετούτη η ζωή

Αλήθεια, δεν καταντάει βαρετή;

Δεν σε τσαντίζει πια το γεγονός

πως δεν ειναι εδώ.

Μα το λάθος

 το τρομερο

 για εκείνους του φίλους

τους "καλούς".

Φίλους ψήλους, φίλους κοντούς, φίλους ξανθούς ή μελαχρινούς.

Φίλους με καλή καρδιά και εξωστρεφή μυαλά.

Φίλους που θα σε έκαναν να γελάς δυνατά,

πετώντας χαμόγελα στραβιά.

Φίλους...

Μα μέτρησες λάθος ξανά.

Οι φίλοι δεν μετριούνται στα δαχτυλά,

έπρεπε να στο 'χαν πει στα μαθηματικά.

Σκέψου άλλη μια φορά

έχεις φίλους πραγματικά;

Φίλους που θα σου σταθούν εκεί,

όταν ο ουρανός θα πλακώσει τη γη.

Μπορεί να αδιαφορούν απαξιωτικά,

φερόμενοι εγωιστικά

αλλα για σε έχουν μια θέση στην καρδιά, σωστά;;

Άντρι

Μην καταστρέφετε όνειρα μικρού παιδιού.

Είπε πως δεν υπάρχουν μονόκεροι ή πήγασοι, τουλάχιστον όχι εδώ. Σουτ. Εγώ ξέρω. Ξέρω πως εκεί ψηλά, στην αφετηρία ενός ουράνιου τόξου δεν βρίσκονται μόνο οι χύτρες με τα χρυσά φλουράκια μέσα, αλλά η Ούρη, ένας πήγασος, που μας δίνει την δυνατότητα να δούμε το ουράνιο τόξο. Ναί, ναι, όταν η Ούρι τρώει χρωματιστά μπισκοτάκια, τότε βγαίνει το ουράνιο τόξο. Μου το είπε άλλωστε μια φίλη καλή, δεν γίνεται να είπε ψέματα.

Θα φτιάξω χρωματιστά μπισκοτάκια και θα φωνάξω την Ούρη να έρθει να τα φάει και τότε θα της προτείνω να κάτσει μαζί μου, στον κόσμο μας. Τότε θα έρθουμε βόλτα στα μέρη σου, που ισχυριζόσουν πως δεν υπάρχουν τέτοια πλάσματα και θα δεις πως είχα δίκιο. Υπάρχουν πήγασοι.

Μα ναι. Πως να αφήσεις τον εαυτό σου να πιστέψει κάτι τέτοιο από την στιγμή που περπατάς με το κεφάλι κάτω; Είπες πως τα όνειρα απαγορεύεται να φαίνονται. Βλέπεις; Όχι μόνο κάνω όνειρα, αλλά θα τα πραγματοποιήσω κιόλας. Σταμάτα επιτέλους να τα επεξεργάζεσαι όλα τόσο πολύ. Μιλάς για ελευθερία. Πως να είσαι ελεύθερος, από την στιγμή που πιστεύεις πως δεν υπάρχει ελευθερία;; Μπορεί σωματικά να μην διαφέρω. Να είμαι και εγώ ένα μελλοντικό στρατιωτάκι. Όμως δεν είμαι ψυχικά χαλασμένη. Κάνω όνειρα, νιώθω ελεύθερη, είμαι ελεύθερη.


" Όταν σκέφτεσαι την κατάντια ετούτου του κόσμου και λυπάσαι, χαλάρωσε και δες ξανά πόσο όμορφος είναι, χωρίς τα ανθρώπινα όντα."

Άντρι

Νεκρή ευχή

 ''Βρήκα μια πασχαλίτσα κ' είπα να κάνω ευχή,

μα τελικά κατάλαβα πως ήτανε νεκρή"

Φεύγει ο χρόνος γρήγορα και τα παίρνει όλα μαζί του. Αλλοιώνει όχι μόνο τις σχέσεις μας με τους άλλους, αλλά και τους ίδιους μας τους εαυτούς. Φέρνει αλλαγές, οι οποίες είναι τόσες πολλές, που αδυνατούμε να τις αντέξουμε. Αλλαγές τρομακτικές, πολλές φορές ανεπιθύμητες.

Φαίνεται είναι αυτό που ονομάζουν εφηβεία. Η αφηρημάδα και τα νοερά μας ταξίδια, μας εμποδίζουν να δούμε τις αλλαγές τριγύρω μας, με αποτέλεσμα να μένουμε πίσω στο όλο "καινούργιο".

*Θυμάμαι είχα μια διαφορετική παρέα, έναν παιδικό φίλο που ήξερα πως νοιάζεται για μένα και πως θα μου φτιάξει το κέφι μόλις με δει θλιμένη. Θυμάμαι πως είχα έναν ακόμα φίλο που θα συζητόυσα μαζί του για τον ευρύτερο κόσμο. Θυμάμαι πως μαγείρευα, ζωγράφιζα, διάβαζα λογοτεχνικά και πως ο όμιλος ήταν το 2ο μου σπίτι. Τώρα πια δεν κάνω τίποτα από αυτά, απλά λιώνω στο φβ. Τώρα πια όλοι αυτοί που συνήθιζαν να είναι δίπλα μου, με κοιτάνε με μισώ μάτι, θεωρώντας με αργοστροφη ή χειρότερα κάποια από το πλήθος.

Μπορεί κάποια από αυτά να ήταν δικές μου επιλογές, αλλαγές που με επηρέασαν θετικά ή αρνητικά, αλλά τι γίνεται για τις αλλαγές, που δεν εξαρτιόνταν από μένα, αλλά προσπάθησα να τις ανατρέψω;; Μάλλον είναι αυτές οι φορές που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, παρα να προσπαθήσουμε.