Μπορεί φέτος να μην υπάρχει η διαφήμιση του Jumbo ώστε να σας ενημερώνει για των ερχομό των Χριστουγέννων, αλλά immm backkk, έτοιμη για ένα ολοκαίνουργιο ποστ και θέλοντας να είμαι από τους πρώτους που θα κάνουν μια γλυκιά ανάρτηση όσο τα Χριστούγεννα.
Οι μέρες περνάνε αντίστροφα λοιπόν. Στην σκέψη πως έχουμε ακόμα πολύ καιρό για να έρθουν τα Χριστούγεννα, φοβόμουν να μετρίσω τις μέρες... και όμως κάποιος μου μαρτύρισε πως είναι μόνο 50! Χαχ, δεν άκουγεται και πολύ έτσι; Ωστόσο δεν είναι και λίγο. Δεν πειράζει όμως, θετική σκέψη και θα περάσει πιο γρήγορα από ότι νομίζουμε.
Μια μερα λοιπόν:
Διασχίζοντας τον δρόμο, κάτι μου μύρισε..Χριστούγεννα. Όχι δεν ήταν κουλουράκια στον φούρνο, ούτε η γέμιση που ετοίμαζε η μαμα στην κατσαρόλα. Μπορεί να ήταν τα λαμπάκια από εκείνο το μαγαζάκι που τρεμόσβηναν χαρούμενα, έτοιμα να μπούν πάλι στην κανονική τους χρησιμοτητα, μιας και φαινεται πως είχαν ξεμείνει από τα προηγούμενα Χριστούγεννα, τα καημένα. Πέρα από τα λαμπάκια, νομίζω ήταν το κρύο που τρυπούσε το κόκκαλο μου και με έκανε να μπω για τα καλά στο κλίμα των Χριστουγέννων. Θυμήθηκα την περσινή μας εκδρομή στην Αθήνα, ναι, τότε που χιόνιζε και το κρύο ήταν αυτό που μας ένωνε κάτω από μια ομπρέλα...
Μια χαρούμενη μελωδία, η μυρωδιά του ψητού, το ομαδικό στόλισμα του δέντρου, το διαπεραστικό φως από τα λαμπάκια, η αναμονή για την αλλαγή του χρόνου, η ανταλλαγή δώρων... όλα αυτά που αγαπώ. Αναμφισβήτητα τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή που μας ενώνει. Καθόμαστε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι έχοντας την δυνατότητα να ευχαριστηθούμε τρώγοντας του σκασμού, χωρίς άλλες έγνοιες. Είναι τότε που μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας με ένα απλό δωράκι, που η σημασία του μπορεί να είναι κάτι πολύ πέρα από απλή. Είναι η γιορτή της απόλυτης αγάπης.
Το σημαντικότερο όμως είναι πως αυτές τις μέρες οι άνθρωποι επιτρέπουν στους ευατούς τους να χαμογελάνε και να είναι ευτυχισμένοι. Ακόμα και τώρα λοιπόν, σε περιόδους κρίσης, φτώχιας και ανεργίας ας επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να χαρούμε! Όλοι έχουν δικαίωμα να αγγαλιαστούν μέσα στο κρύο, να φάνε ψητό κοτόπουλο, να στολίσουν την απέναντι λεμονιά και να κάνουν στον άλλον δώρο μία τσίχλα! Ας μην καταστρέψουμε τις παραδόσεις μας που μας δίνουν μία δόση αισιοδοξίας, γιατί μετά δεν μας απομένει τίποτα. Έχουμε δικαίωμα στην ευτυχία και πρέπει να τη διεκδικήσουμε. Ζεστό ψωμί, γλυκιά φωνή, ένα χαμόγελο. Κοστίζουν τίποτα και αξίζουν πολλά! Δράστε για την ευτυχία σας και όχι μόνο σε περιόδους Χριστουγέννων!
Καλά επερχόμενα Χριστούγεννα!
Καλά χαμόγελα!
Άντρι.
Οι μέρες περνάνε αντίστροφα λοιπόν. Στην σκέψη πως έχουμε ακόμα πολύ καιρό για να έρθουν τα Χριστούγεννα, φοβόμουν να μετρίσω τις μέρες... και όμως κάποιος μου μαρτύρισε πως είναι μόνο 50! Χαχ, δεν άκουγεται και πολύ έτσι; Ωστόσο δεν είναι και λίγο. Δεν πειράζει όμως, θετική σκέψη και θα περάσει πιο γρήγορα από ότι νομίζουμε.
Μια μερα λοιπόν:
Διασχίζοντας τον δρόμο, κάτι μου μύρισε..Χριστούγεννα. Όχι δεν ήταν κουλουράκια στον φούρνο, ούτε η γέμιση που ετοίμαζε η μαμα στην κατσαρόλα. Μπορεί να ήταν τα λαμπάκια από εκείνο το μαγαζάκι που τρεμόσβηναν χαρούμενα, έτοιμα να μπούν πάλι στην κανονική τους χρησιμοτητα, μιας και φαινεται πως είχαν ξεμείνει από τα προηγούμενα Χριστούγεννα, τα καημένα. Πέρα από τα λαμπάκια, νομίζω ήταν το κρύο που τρυπούσε το κόκκαλο μου και με έκανε να μπω για τα καλά στο κλίμα των Χριστουγέννων. Θυμήθηκα την περσινή μας εκδρομή στην Αθήνα, ναι, τότε που χιόνιζε και το κρύο ήταν αυτό που μας ένωνε κάτω από μια ομπρέλα...
Μια χαρούμενη μελωδία, η μυρωδιά του ψητού, το ομαδικό στόλισμα του δέντρου, το διαπεραστικό φως από τα λαμπάκια, η αναμονή για την αλλαγή του χρόνου, η ανταλλαγή δώρων... όλα αυτά που αγαπώ. Αναμφισβήτητα τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή που μας ενώνει. Καθόμαστε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι έχοντας την δυνατότητα να ευχαριστηθούμε τρώγοντας του σκασμού, χωρίς άλλες έγνοιες. Είναι τότε που μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας με ένα απλό δωράκι, που η σημασία του μπορεί να είναι κάτι πολύ πέρα από απλή. Είναι η γιορτή της απόλυτης αγάπης.
Το σημαντικότερο όμως είναι πως αυτές τις μέρες οι άνθρωποι επιτρέπουν στους ευατούς τους να χαμογελάνε και να είναι ευτυχισμένοι. Ακόμα και τώρα λοιπόν, σε περιόδους κρίσης, φτώχιας και ανεργίας ας επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να χαρούμε! Όλοι έχουν δικαίωμα να αγγαλιαστούν μέσα στο κρύο, να φάνε ψητό κοτόπουλο, να στολίσουν την απέναντι λεμονιά και να κάνουν στον άλλον δώρο μία τσίχλα! Ας μην καταστρέψουμε τις παραδόσεις μας που μας δίνουν μία δόση αισιοδοξίας, γιατί μετά δεν μας απομένει τίποτα. Έχουμε δικαίωμα στην ευτυχία και πρέπει να τη διεκδικήσουμε. Ζεστό ψωμί, γλυκιά φωνή, ένα χαμόγελο. Κοστίζουν τίποτα και αξίζουν πολλά! Δράστε για την ευτυχία σας και όχι μόνο σε περιόδους Χριστουγέννων!
Καλά επερχόμενα Χριστούγεννα!
Καλά χαμόγελα!
Άντρι.
