29/7/11

Πρόσεχε τα νότα μου τώρα που θα φεύγω..
Να με κοιτάζεις από πίσω, εκεί που θα κάθεσαι σιωπηλά να βλέπεις πως προχωράω και είμαι εντάξει, ασφαλής..
Μη γυρίσεις να μου πεις κουβέντα, δεν θα έχει καμιά ουσία..
Αν θες ακολούθησέ με αθόρυβα να δεις πως θα φτάσω στον προορισμό μου χωρίς κανείς να με πειράξει..
Φύγε όμως μετά.. Μη ρωτήσεις ποτέ ξανά για εμένα.. Θα είμαι καλά!
Αλήθεια σου λέω.. Θα κρατάω κάποια σκέψη μου κρυφή και για εσένα πού και πού.. Μη φοβάσαι..
Θα είμαι καλά! 
Τώρα μπορείς να φύγεις.. Τα δεσμά λύνονται, οι κρίκοι σπάνε..
Είσαι ελεύθερος.. Μη μου πεις ευχαριστώ, υποχρέωσή μου ήταν ούτως ή άλλως.. Έπρεπε.. Αυτό ήταν το σωστό..
Μα μη γυρίσεις ποτέ ξανά.. Αν πεθάνω μην το μάθεις... Αν το μάθεις μη ρωτήσεις το γιατί.. Δεν θα έχει ουσία..
Αυτή η τελευταία λέξη που θέλω να σου πω ίσως να μην είναι αρκετή..
Όμως ήρθε επιτέλους ο καιρός..


                                                                                                                             Αντίο... Σ'αγαπώ..

-ελε

2 σχόλια:

  1. Γεια σου Αντέλ!Ακούγεσαι πολύ αποφασισμένη στην αναρτηση σου.Ελπίζω να είναι έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

τα δικά σας τόξα!